Ειρήνη Βεργοπούλου

Οι ξένοι που δεν μας αξίζουν;


Μερικές μέρες μετά τη συνέντευξη που έδωσε η Κωνσταντίνα Κούνεβα στον Σταύρο Θεοδωράκη στην εκπομπή «Πρωταγωνιστές» και μας κράτησε ένα μεταμεσονύχτιο βράδυ καθηλωμένους στη μικρή οθόνη ( γιατί οι λίγες καλές στιγμές της τηλεόρασης εξορίζονται σε δύσκολες ώρες καθώς οι ώρες ψηλής τηλεθέασης δίνονται στο «trash» πιο πολύ) μερικές μέρες μετά λοιπόν, και ακόμα είμαστε συγκλονισμένοι απο το λόγο της, απο το ψυχικό της σθένος όχι μόνο να κρατηθεί στη ζωή κόντρα στο απάνθρωπο κακό που τις προκάλεσαν αλλά και από την υπεράνθρωπη σχεδόν δύναμη που βρίσκει να μιλάει χωρίς μίσος, χωρίς καν θυμό για τον δήμιό της, τους δήμιούς της.
Αντίθετα, εκφράζεται σχεδόν με μια γλυκύτητα για αυτούς, δηλώνοντας πως τον/τους λυπάται γιατί είναι φοβισμένοι και κάπου θα υποφέρουν….και ότι θέλει να περάσει το μήνυμα στο παιδί της επίσης να μην νιώθει συναισθήματα μίσους για τον παρ ολίγον δολοφόνο της…
….Το τεράστιο αυτό μεγαλείο ψυχής, που ήταν φανερό απο τη χροιά της φωνής ότι δεν ήταν πλαστό, μας συγκλονίζει και μας κάνει να νιώθουμε όμως πιο πολύ οργισμένοι για το ότι διαφεύγουν/δεν διώκονται οι δράστες και για την δικαστική αβελτηρία στο χειρισμό της υπόθεσης. Αλλά και μας κάνει να νιώθουμε μικροί: για τα αργά ανακλαστικά που έχουμε σαν κοινωνία , για τα προσωπικά μας πάθη, κακίες, φυγοπονίες, ωχαδελφισμούς,ματαιοδοξίες,κουτοπονηριές,σκοπιμότητες.

Θυμήθηκα έτσι και μια άλλη τραγική φυσιογνωμία, τον ‘Ολιβερ Ζαμίτ, τον πατέρα του 20χρονου Ντουζόν Ζαμίτ, που σφαγιάστηκε, θα έλεγα, στα «ιερά» χώματα της Μυκόνου από (νεαρό επίσης) μπράβο, εντελώς αθώος και ανυποψίαστος,έχοντας έρθει για διακοπές στην Ελλάδα…και που μετά την αποσύνδεσή του απο το μηχάνημα, ο πατέρας του Ολιβερ έδωσε όργανά του για να μεταμοσχευτούν σε ‘Ελληνες, χωρίς να του ξεφύγει τότε καμιά πικρή λέξη για τη χώρα αυτή…..
«Ήθελα μόνο να ευχαριστήσω τους Έλληνες για την αμέριστη υποστήριξή τους. Οι γιατροί βοήθησαν πολύ… Η αστυνομία, το προσωπικό του αεροδρομίου, η πρεσβεία, όλοι μας βοήθησαν πολύ. Έχετε μια υπέροχη χώρα με εξαιρετικό πολιτισμό. Είστε θαυμάσιος λαός και δυστυχώς σταθήκαμε πολύ άτυχοι»
….η περίπτωση Ζαμίτ είναι κάπου ξεχασμένη τώρα, οι δικηγόροι κάνουν τη δουλειά τους με τους δράστες, και ο καημένος αυτός ο πατέρας θα προτιμούσε να έχει ζωντανό το γιό του παρά τιμής ένεκεν να έχει δοθεί το όνομά του σε ομάδα εντατικής θεραπείας νοσοκομείου σε μια χώρα που του δείχτηκε δυσανάλογα σκληρή σε σχέση με την αγάπη που της έδειξε…..

Advertisements

Single Post Navigation

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: