Ειρήνη Βεργοπούλου

…και αν σου "κάτσει" μέσα στη σήραγγα;;

‘Εχετε σκεφτεί πόσο τυχεροί ή άτυχοι μπορούμε να είμαστε στην καθημερινότητά μας, στατιστικά; ‘Οσοι παίζουν λαχεία και τυχερά εύχονται να έχουν αυτό το ένα στα εκατομμύρια εύνοια της τύχης, και το προκαλούν. Και αν «κάτσει» το ανάποδο; Πώς ευχόμαστε να πιάσουμε το τζόκερ, όταν αντίστοιχα θεωρούμε μάλλον απίθανο βάσει μαθηματικών να πέσει το αεροπλάνο με το οποίο πετάμε ή να γίνουμε θύμα τρομοκρατικής ενέργειας;

Τώρα πια, η αξία της ανθρώπινης ζωής είναι μάλλον ευτελισμένη. Είμαστε πάρα πολλοί, οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια δεν χωράνε την ύπαρξή μας, σκοντάφτουμε ο ένας άγαρμπα πάνω στον άλλο. Κάθε μέρα πάρα πολλά δυσάρεστα γίνονται, που μας ταράζουν κάπως αν τα ακούσουμε στις ειδήσεις ,και μετά αναγκαστικά τα προσπερνάμε. Εγκλήματα για ψύλου πήδημα, ληστείες στο άπλετο φως, ατυχήματα περίεργα, εξαφανίσεις…..και χαμός ζωών σε στιγμές κοινωνικής έντασης. Μας θλίβουν, αλλά εκεί έξω έχουμε αυτό το πρότζεκτ της ζωής μας να φέρουμε εις πέρας, και πρέπει να προλάβουμε τα ντεντλάινς πριν παραγεράσουμε. Τα άλλα ειναι απλά παράπλευρες απώλειες.

‘Ημουν στο μετρό το μεσημέρι, αφετηρία από την Ομόνοια με κατεύθυνση προς τη Δάφνη. Δυο φορές σταμάτησε ο συρμός μέσα στη σήραγγα μερικά λεπτά και ύστερα συνέχισε. Τα βαγόνια έχουν ίσως ήδη φθαρεί και ο ήχος που κάνουν πάνω στις ράγες είναι ένα λίγο ξεχαρβαλωμένο ντούκου ντούκου.Μου φέρνει αναμνήσεις από τον ξύλινο, παλιό ΗΣΑΠ αυτός ο θόρυβος. Ντούκουντούκου τα βαγονάκια και πηγαίναμε στην ανθοκομική έκθεση Κηφησιάς μικρά.
Στους επόμενους σταθμούς , στη γραμμή που ήμουν το μεσημέρι, ο μηχανοδηγός σταματούσε απότομα, και κουνιόμασταν σαν σε βάρκα ή όπως στα λεωφορεία όταν φρενάρουν άτσαλα. Τα είχε τσούξει τα ουζάκια ο μηχανοδηγός μας ή είχε να αντιμετωπίσει μηχανολογικό πρόβλημα; Μέσα στο βαγόνι εννοείται έκανε τρελή ζέστη και όλοι ιδρώνανε, στα λίγα λεπτά της στάσης μέσα στο τούνελ. Παριστάναμε όλοι τους ήρεμους και κουλ την ώρα του σύντομου εγκλεισμού αλλά δεν είμαι σίγουρη ότι κάτι ιδρώτες στα μέτωπα ήταν μόνο λόγω θερμοκρασίας. Θυμήθηκα που ήμουν όταν πάλι είχε εγκλωβιστεί ένας συρμός στο τούνελ για αρκετά λεπτά τον Δεκέμβρη του 08 , λόγω επεισοδίων στη στάση Πανεπιστήμιο, και μάλιστα τότε μύριζε έντονα καμμένο καουτσούκ . Και σκέφτηκα και τις τρομοκρατικές επιθέσεις στο Λονδίνο και στην Ισπανία τα τελευταία χρόνια, σε σταθμούς μετρό. Φυσικά δεν μου συνέβη τίποτα κακό στο σημερινό μου δρομολόγιο εν τέλει, αλλά είναι αυτή η κανονικότητα δεδομένη;

Πόσο απέχει, σε σκληρά μαθματικά, η κανονική ροή ζωής από την τεράστια γκαντεμιά και καταστροφή; Πόσο τυχεροί είμαστε που μπορούμε και συνεχίζουμε αυτό που θεωρούμε ρουτινιέρικη καθημερινότητα; Πόσο διαφορετικοί ήταν οι άνθρωποι που πέσαν θύματα «απίθανων» στατιστικά τραγωδιών;
Καθόλου διαφορετικοί. ‘Ηταν μόνο άτυχοι. ‘Η, εμείς αρκετά τυχεροί. Χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Με τη στατιστική στο πλευρό μας. Και ολίγον τυφλοί ίσως, και για αυτό παρατεταμένα γκρινιάρηδες και αγνώμωνες.

Advertisements

Single Post Navigation

5 thoughts on “…και αν σου "κάτσει" μέσα στη σήραγγα;;

  1. Bon…(Γαλλικό)…πρέπει να σου πω…πως οι εμπειρίες μου στο μετρό της Αθήνας είναι ελάχιστες…προτιμώ το λεωφορείο και ας αργεί. Και επειδή ζω σ' ένα κτήμα 40 χιλ από την Αθήνα σπανίως κατεβαίνω ή ανεβαίνω…προς τα πάνω ή προς τα κάτω…ποτέ δεν κατάλαβα πώς ορίζεται αυτή η κίνηση! Αλλά ο σύντροφος μου που κυκλοφορεί με μετρό έχει φρικτές εμπειρίες κλοπής…από "μπροστινή" τσέπη παντελονιού 100 ευρ. από "πίσω" 800…πήγαινε να πληρώσει εφορία…δεν του έκατσε!!!Voila…πάω τώρα να ικανοποιήσω επιθυμία της ΚΜΔ…Νατασσάκι θα δεις! ΑΦιλάκι!

  2. Παραμυθατζού μου καλησπέρα……πέρα από το συγκεκριμένο συμβάν, το κείμενο είναι σκέψεις μου πάνω στην κανονικότητα της ζωής και τις απρόσμενες ανατροπές…..υπάρχει και μαθηματική θεωρία για αυτό,του Γκάους, όπως μου εξήγησε χθες φίλος μου στο φέησμπουκ που το διάβασε…..πολλά φιλιά…..

  3. είναι η βεβαιότητα της συνήθειας, μέσα σε αυτή ζούμε κι εμείς και τα ζωα, όπως και σε ένα ανέκδοτο με την κότα που κάθε μέρα ξέρει ότι θα φάει σπόρους από το χέρι του πτηνοτρόφου, γιατί έτσι γίνεται κάθε μέρα από τότε που γεννήθηκε, αλλά την μέρα που θα χάσει και το κεφάλι της επειδή στο άλλο του χέρι θα κρατάει ένα μπαλτά, θα την καταλάβει μόνο όταν νιώσει τον μπαλτά να της κόβει το λαιμό…παρόμοια κι εμείς κυκλοφορούμε ανέμελα, ενώ πιθανότατα για μέρες να μας παρακολουθεί κάποιος για να μας ληστέψει, ή να παρακολουθεί το ωράριο του μετρό που παίρνουμε ώστε να βάλει τη βόμβα την κατάλληλη ώρα για να έχει και την μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα…

  4. Οι ανατροπες της ζωής είναι αναπόσπαστες του 'ευ ζήν' …

  5. @Μπλάκεντ: δεν κυκλοφόρούμε ανέμελα πολλοί απο μας, κάποιοι έχουμε επίγνωση…@Αννα:….για το ευ ζην δεν ξερω, για το ζην σίγουρα…ευχαριστώ για το σχόλιο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: