Ειρήνη Βεργοπούλου

Τερέτισμα καλοκαιριού.

Τουλάχιστον, έχουμε τη θάλασσα.

Η θάλασσα η ελληνική, όλα τα υπομένει, όλα τα συγχωρεί.

‘Ενας τόπος από τη φύση του και από πριν ακόμα το ξεκίνημα της Ιστορίας υπέροχος, που όμως έχει ζήσει » αιώνες φαρμάκι, γενιές φαρμάκι», όπως γράφει και ο Σεφέρης.

Ευλογία και βάσανο συνάμα να κατοικείς στη σχισμή ανάμεσα σε τρεις ηπείρους. Πίνεις τα νάματα των νερών και των καιρών. Σε μαθαίνουν να χορταίνεις την πείνα σου για καταξίωση και δόξα,  με τις αναμνήσεις χρυσών και επίχρυσων αιώνων και αυτοκρατοριών.  Μα ρουφάς και τα δηλητήρια : πόλεμοι πανάρχαιοι, μεσαιωνικοί, νεώτεροι. Υπήκοοι μόνιμα υπόχρεοι στους Μεγάλους.

Εμφύλιοι, βαρβαρότητες προς αλλήλους, αγώνες, αδικημένες γενιές, και ένα σήμερα καινούργιας χιλιετίας που τρεκλίζει   υποφέροντας από   χανγκόβερ , το επόμενο πρωινό μετά από ένα μεθύσι-ψευδαίσθηση, που έγινε όμως με χαλασμένα ποτά.

Και περιμένεις να έλθει το καλοκαίρι, που σε αυτή τη σχισμή του κόσμου μπορεί να είναι,στα κανονικά του, και το ομορφότερο επί Γης. Περιμένεις να βουτήξεις το κουρασμένο κορμί    -που σου φαίνεται  κατά  στιγμές ότι έχει ραγίσει από τους κόπους ή τις στεναχώριες-  μέσα στα νησιώτικα νερά, στα νερά των μικρών όρμων και στα  στα πελάγη.

Περιμένεις  να συγκολληθούν τα μέλη σου πάλι αναμεταξύ τους και να αναδυθείς, αν γίνεται καινούργιος πάλι, σαν αμφορέας που είχαν σκορπίσει τα κομμάτια του, και με προσοχή ο αρχαιολόγος τον ξαναφτιάχνει . Θες να αφήσεις μέσα στο βυθό τα βάρη  που σου πρήζουν τους αστραγάλους και σε κάνουν τόνους βαρύ : Δυσκολίες, χολές, ματαιώσεις, αγωνίες, αρρώστιες, ιδρώτες, απώλειες. Και τα  δικά σου, και των άλλων.

Να τα αφήσεις να τσουλήσουν  άρα μόνα τους προς τα κάτω, και να τα απορροφήσει και εξαφανίσει η   μπακιρένια  μαλακή άμμος, να τα μεταφέρουν τα οστρακοειδή με τις δαγκάνες τους σε απύθμενα βάθη και να μην τα ξανανιώσεις τα βαρίδια σου  αυτά  ποτέ.

Θες να απιθώσεις το συγκολλημένο σου κορμί μετά το κολύμπι πάνω σε μια άμμο παραλίας καυτή σαν αγαπησιάρικη αγκάλη, και να ψηθείς εκεί σαν τερακότα, παίρνοντας  ύστερα καινούργιο, στέρεο, ωραιότερο σχήμα. Αν γίνεται, ένα πεύκο να σου κάνει σκιά, με τις βελόνες του να σε γαργαλάνε απαλά , επουλώνοντάς , σαν καλοπροαίρετες σύριγγες, τις όποιες πληγές σου, μέσα και έξω. Η μυρωδιές από θυμάρι να μπαίνουν σαν θυμιατό στα ρουθούνια σου, φέρνοντάς σε σε ήρεμη έκσταση αισθήσεων. Οι τζίτζικες ομαδικά να αντηχούν καλοθρεμμένοι μέσα στο καταμεσήμερο και να καθαρίζει η συμφωνία τους τα αυτιά σου από μηχανικούς θορύβους και κουβέντες, κουβέντες, κουβέντες, που θες να ξεχάσεις, και πιότερο  από  όλες,  αυτές που εσύ έκανες.

Τη δίψα σου,  να  μπορούσε  ιδανικά να  την σβήσει το κρύο νερό μέσα από ένα παγούρι που θα σου φέρει στα αφυδατωμένα χείλη το χέρι που αγαπάς, μαζί με ένα πιάτο με κομμάτια παγωμένο καρπούζι, που οι κόκκινοί του χυμοί θα τρέχουν στα σπλάχνα σου σαν μετάγγιση αίματος  ,σπαρταρώντας.

Στην ησυχία των σαράντα βαθμών, έχεις την εντύπωση ότι η θάλασσα θα μπορέσει να εξαγνίζει αέναα όλα τα αμαρτήματα των πάντων.

Θες να είσαι ένα με την ακτή. Να μείνουν ακίνητοι οι κόκκοι άμμου στην κλεψύδρα του καλοκαιρινού χρόνου. Να μην περάσουν από το πάνω μέρος της και πέσουν στο κάτω.

Εκεί, στο κενό αν γίνεται να σταθούν, την ώρα που το παγούρι με το κρύο νερό έρχεται στο στόμα σου. Να ξεραθεί η στιγμή από την κάψα του ήλιου σε αυτήν την παραλία, να μην πάει να βρει την επόμενη στιγμή.

Γιατί ξέρεις ότι είναι Αύγουστος, έχει δυο φεγγάρια, και συ μόνο μιά ζωή.

Advertisements

Single Post Navigation

20 thoughts on “Τερέτισμα καλοκαιριού.

  1. καλησπερα ειρηνη…υπεροχο!

  2. Ευχαριστώ φίλε μου….σε λίγο θα το 'βγάλω' στο φέησμπουκ…..

  3. Συγκλονιστικό το τελος του άρθρου. Δυνατό και συνάμα τόσο ρεαλιστικό…. Μπράβο Ειρήνη , τρέχεις με χιλια…

  4. τα προσωπα ειμαι η ριτσα δηλαδή.

  5. Ρίτσα μου τώρα μπήκα, με έπιασε να κάνω τακτοποιήσεις στα ράφια μου, και πέρασε η ώρα, τελικά θα το δημοσιεύσω στο Φέησμπουκ αύριο…'Οπως πάντα, τα ενθαρρυντικά σου λόγια μου δίνουν φτερά, είσαι ένας υπέροχος άνθρωπος…..σε φιλώ με όλη μου την αγάπη…..

  6. Πάρα πολύ όμορφο! Μπράβο! Όλη αυτή η σωματική πρόσληψη με τις αισθήσεις της καλοκαιρινής φύσης, η αναζωογόνηση και το σταμάτημα του χρόνου υπέροχα! ευχαριστώ, η ανάγνωση ήταν απολαυστική!

  7. Ευχαριστώ θερμά για την ανάγνωση και την τοποθέτηση Πόλυ μου, να είσαι καλά, ;-)))

  8. Παντελή, Λένα, Χριστίνα, Νατάσσα, ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ :-))))

  9. !!!!!!!!!!! Ε Ξ Α Ι Ρ Ε Τ Ι Κ Ο !!!!!!!!!!!!!

  10. Ειρήνη μου, ζωγράφισες πάλι! Σ ευχαριστώ. Όλοι σ ευχαριστούμε :-)

  11. Ειρήνη μου, ζωγράφισες πάλι! Σ ευχαριστώ. Όλοι σ ευχαριστούμε :-) {εγώ ήμουν …lol }

  12. Γιατί ξέρεις ότι είναι Αύγουστος, έχει δυο φεγγάρια, και συ μόνο μιά ζωήΕξαιρετικό, Ειρήνη μου!

  13. Νοτισμένη στην αλμύρα, του ελληνικού καλοκαιριάτικου τοπίου, η γραφίδα σου, Ειρήνη, κι εμείς τυχεροί-να σε διαβάζουμε!Xριστίνα Κόλλια

  14. Mου άρεσε πάρα πολύ! Είναι τρυφερό,σε κάποιες γραμμές στην συνέχεια γίνεται σκληρό,διατηρεί πάντα έναν ρεαλισμό υφέρποντα,είναι βαθιά ανθρώπινο σταθερά.Επιδέχεται διαφορετικές αναγνώσεις,είναι Ελληνικό και η τελευταία φράση του είναι ομολογουμένως εντυπωσιακή και πανέμορφη.Χίλια μπράβο Ειρήνη μας!!

  15. 'Οπως πάντα φιλικός και επαινετικός Χρήστο, που με προσοχή και αγάπη σκύβεις πάνω από τη γραπτά των φίλων σου……είσαι ένας εξαιρετικός άνθρωπος!!!

  16. "Τουλάχιστον έχουμε τη θάλασσα". Το ελάχιστο δηλαδή, πλην αναγκαίο, η θάλασσα (ό,τι αυτή σημαίνει για τον καθένα). Ας ελπίσουμε ότι δεν θα μας την πάρουν κι αυτή, ότι δεν θα μας στερήσουν το "θα 'μαι πλούσιος μ' ελάχιστα θαρρώ".Καλημέρα!

  17. καλησπέρα Φώτη :-)))

  18. Πολύ καλό, συγχαρητήρια. Ζωνταν’η και γεμάτο εικόνες και συναισθήματα.Αναρωτιέμεαι αν στ Αγγλικά θα ακουγόταν έτσι, ή είναι και το ‘αδιαφοροποίητο’ τησ Ελληνικής γλώσσας.

  19. Ω Ντόρα μου, πόσο σε ευχαριστώ για την ανάγνωση και τον σχολιασμό!
    Το θέμα της απόδοσης κάποιων γραπτών μου στα αγγλικά με απασχολεί ήδη. Πρέπει να βρεθεί χρόνος και για αυτό. Φιλιά.

  20. Reblogged this on Ειρήνη Βεργοπούλου and commented:

    ….Από τον Αύγουστο του 2010.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: