Ειρήνη Βεργοπούλου

Μιά τόσο τωρινή φιγούρα….

Περιπλανώνεμη στο διαδίκτυο χαλαρά, ψάχνοντας για όμορφους πίνακες ζωγραφικής, όπως συχνά μου αρέσει να κάνω, αναζητώντας τα λιγότερα γνωστά διαμάντια, έπεσα πάνω σε τούτο το έργο του ρώσου ζωγράφου και σκηνογράφου Μπόρις Κουστόντιεφ.
Ο Κουστόντιεφ ( 1878 – 1927 ) ήταν γιός καταξιωμένου φιλόσοφου και θεολόγου, στην προεπαναστατική Ρωσία, αλλά ορφάνεψε από πατέρα μικρός και με τη μητέρα του ζούσανε για χρόνια σε ένα μικρό διαμέρισμα κοντά σε έναν πλούσιο έμπορο. Οι αναμνήσεις των παιδικών χρόνων του αποτυπώθηκαν αργότερα στο έργο του.
‘Εγινε γρήγορα αναγνωρισμένος ζωγράφος στη χώρα του, και ‘επέζησε’ καλλιτεχνικά, και πριν, και μετά τις κοσμοϊστορικές αλλαγές που έφερε η ρωσική επανάσταση. Το 1916 αρρωσταίνει από σπάνια πάθηση της σπονδυλικής στήλης που τον καθιστά παραπληγικό για το υπόλοιπο της ζωής του. Είναι χαρακτηριστικό όμως, ότι συνέχισε να δημιουργεί, να δουλεύει για το θέατρο, και να φτιάχνει πίνακες βουτηγμένους στο χρώμα και στην ένταση, κάτι που εμένα προσωπικά μου φέρνει συνειρμικά τη Φρίντα Κάλο στο νου.

Ο συγκεκριμένος πίνακας λέγεται » Η γυναίκα του έμπορου» , 1918, και είναι ο πιο γνωστός του.
Είναι φανερό ότι αποτυπώνει τις εντυπώσεις του από τη γειτνίαση με την οικογένεια του έμπορου,περνώντας στον καμβά την δική του ‘ερμηνεία’ των εικόνων που προσλάμβανε.

Αν και η γυναικεία φιγούρα εδώ είναι ντυμένη με το στυλ των αρχών του 20ού αιώνα, η αίσθηση και η αύρα που αποπνέει μου βγάζει κάτι εντελώς σημερινό και διαχρονικό.
Η αυτάρεσκη έκφραση στο πρόσωπο της συζύγου, που κοιτά τρυφερά τη γάτα της και η γάτα τής ανταποδίδει το βλέμμα με λατρεία, αναδεικνύει τον ψυχισμό ενός ατόμου που βρίσκεται αποστασιοποιημένο από το γύρω περιβάλλον, από τον «έξω κόσμο» ίσως;

Αυτός ο «έξω κόσμος» μοιάζει να είναι πολύ πίσω, σαν μπάκγκράουντ στο κάδρο, μοιάζει να μην απασχολεί τα δυο έμψυχα όντα του πίνακα. Το τραπέζι είναι γεμάτο από γεύσεις και χυμούς, και η γυναίκα κρατά με το καλοθρεμμένο χέρι της ένα πιατάκι, απολαμβάνοντας χωρίς τύψεις τις χαρές της ζωής.
Η κατασκευή της φιγούρας αυτής, με αυτό το χέρι, με παραπέμπει σε ύστερες δεκαετίες,  στη ζωγραφική του Φερνάντο Μποτέρο, πιο συγκεκριμένα.
Το μπάκγκράουντ δείχνει απομακρισμένο και εκτός πραγματικότητας, ενώ ίσως  πιο ρεαλιστικό θα ήταν να έβαζε εκεί ο Κουστόντιεφ τις στρατιές των επαναστατών, και όχι τα ήρεμα, μεγαλοπρεπή κτίσματα. Μπορούμε ωστόσο νοητά να φανταστούμε τι γίνεται στο υπόβαθρο της Ιστορίας. Εναλλακτικά, μπορεί ο κάθε παρατηρητής του κάδρου να τοποθετήσει εκεί πίσω την οποιαδήποτε ιστορική συγκυρία και στιγμή, από τους μπολσεβίκους και τις χιτλερικές στρατιές, μέχρι τα εκατομμύρια των μετακινούμενων προσφύγων στις αρχές του 21ου αιώνα και τις ορδές των νεό-πτωχων.

Η ικανοποιημένη με τον εαυτό της ηρωίδα του πίνακα, δεν άλλαξε, και ούτε θέλει να αλλάξει, ανά τους αιώνες.

Advertisements

Single Post Navigation

13 thoughts on “Μιά τόσο τωρινή φιγούρα….

  1. Καλημέρα Ειρήνη! Μου αρέσει να παρακολουθώ το βλέμμα σου,να περνάει από τον Μποτέρο, στην οικογένεια του εμπόρου, και από εκεί στην Οκτωβριανή επανάσταση και τις στρατιές του Χίτλερ, ακόμα αργότερα!

  2. Η ιστορία της τέχνης και της ανθρωπότητας: ένας διαρκής δεσμός. Ειρήνη μου, συνέχισε τις αναζητήσεις σου. Είναι εξαιρετικές!

  3. Πόλυ και Λένα, σας ευχαριστώ πολύ και σας αγαπώ πολύ :-)))

  4. Eνα πανεμορφο κραμα μιας καποιας εποχης και του ζωντανου σημερα…αφυπνιζεις τρυφερα τις χορδες της ψυχης μας, Ερηνουλα μου!!!!!!!!

  5. Εύη μας γλυκειά και ποιοτική, χαίρομαι που σε άγγιξε :-)))

  6. Καλησπέρα Ειρήνη μουΜου αρέσει ο τρόπος σκέψης σου και η όμορφη γραφή σου ματάκια !!! Όλα αλλάζουν και όλα μένουν ίδια, παρόμοιες καταστάσεις ζούμε….Στο θέατρο αναβιώνουμε το χτες με ένα καινούριο σήμερα

  7. Ακριβώς Δημήτρη!…..ευχαριστώ!!!

  8. Ειρηνη μου , καθε φορα με εντυπωσιαζει και περισσοτερο ο τροπος που ταξιδευεις μεσα στο χθες και το σημερα !!!!

  9. Χαίρομαι τόσο πολύ που σου αρέσουν τα γραπτά μου Αγγελική, γιατί η γνώμη σου βαρύνει!!! πολλή αγάπη σου στέλνω και θα προσπαθώ να γίνομαι καλύτερη!!

  10. Ειρήνη, να είσαι καλά που μας γνώρισες τον Κουστόντιεφ. Η περιγραφή σου είναι ζωντανή και ενδιαφέρουσα. Να πω την αλήθεια… χαίρομαι όταν γράφεις λίγα περισσότερα. :)Καλά να περνάς!

  11. καλησπέρα Μαριάνα, εννοείς να έγραφα πιο πολλά βιογραφικά και εργογραφικά για τον ζωγράφο;Το κείμενο είναι πιο πολύ συνειρμοί και ο πίνακας είναι η αφετηρία και η αφορμή, δεν ήταν ο σκοπός η παρουσίαση, αν και αναφέρω πολλά για την πορεία του Κουστόντιεφ.'Εχω μια συνήθεια να "παίζω" με τους πίνακες των εποχών, είτε σατιρικά, είτε παίρνοντάς τους σαν αφορμή για αναγωγές στο σήμερα….καλά να περνάς στο Βερολίνο :-))

  12. Γεια σου Ειρήνη,αυτή τη φορά έγραψες λίγα περισσότερα, γι' αυτό χάρηκα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: