Ειρήνη Βεργοπούλου

Τα παιδιά στο Μεταξουργείο θαυμάζουνε τις γάτες….

Στο Μεταξουργείο, οι οδοί έχουν ωραίες ονομασίες. Υπάρχει οδός Βίκτωρος Ουγκώ, οδός Ιάσωνος, οδός Σφακτηρίας, και οδός Οδυσσέως.
Ωραίες ονομασίες που έχουν μείνει ίδιες τόσες δεκαετίες.

Στην οδό Οδυσσέως, και δικαίως, κυκλοφορούν οι περιπλανώμενοι της υφηλίου που περάσαν πελάγη, βουνά, βάσανα, για να σταθμεύσουν σ’ αυτές τις γωνιές, μάλλον επειδή δεν έχουν μπορέσει ακόμα να διαφύγουν προς άλλους, «πολλά υποσχόμενους» τόπους.

Στην περιοχή λειτουργούν και στεγάζονται : ταξιδιωτικά γραφεία,τράπεζες, μεσαίου επιπέδου ξενοδοχεία που χτίστηκαν για τους Ολυμπιακούς του 2004 για λόου-μπάτζετ τουρισμό,και που συνήθως τώρα στεγάζουν καταμόναχους ηλικιωμένους ανθρώπους, οίκοι ανοχής, θέατρα ελληνικού «οφφ μπρόντγουεη» στυλ , το ‘Περοκέ» , γκουρμέ στέκια για όσους έρχονται από άλλες κατευθύνσεις της Αττικής με σκοπό να ανακαλύψουν τη ‘γραφικότητα’ της συνοικίας, οικογένειες αθίγγανων σε ερείπια, που η θέα τους ‘προσθέτει’ στο ρομαντισμό και τη ‘γραφικότητα’ της περιοχής, μια μουσική σκηνή ποιοτικού ήχου, το σωματείο των ταξιτζήδων,μικρομάγαζα και μικροβιοτεχνίες, και βέβαια , οι μόνιμοι υπόλοιποι κάτοικοι,νόμιμοι και παράνομοι μετανάστες και πρόσφυγες, παλαιές οικογένειες από γενιές Αθηναίοι, χρήστες ουσιών, μικροκακοποιοί κ.λ.π.

Περιδιαβαίνοντας μέρα καλοκαιρινή και μεσημέρι, η ζέστη και η βαριά ατμόσφαιρα του κέντρου σε καλύπτουν σανα παχιά βρώμικη κουβέρτα που θες εκνευρισμένος να αποτινάξεις με μια κίνηση από πάνω σου, αλλά δεν μπορείς. Η θερμοκρασία εντείνει τη μπόχα από ούρα και κόπρανα, ανθρώπων και ζώων, και μερικές φορές και τη μπόχα πτωμαίνης από ψόφια γατιά ή ποντίκια, που αναδύεται από παλιοκαιρισμένα υπόγεια και λησμονημένους κάδους σκουπιδιών. Γενναία αντιστέκονται τα δεντράκια που καταφέρνουν και φυτοζωούν με το λίγο νεράκι που βρίσκεται, από κάποια φιλεύσπλαχνη μάνικα.

Τα βήματά σου σε πηγαίνουν προς τη στάση του λεωφορείου επί της Λένορμαν. Πριν λίγο βγήκες από τη στάση μετρό Μεταξουργείο και εύχεσαι η ραστώνη του Αυγούστου και οι άδειες των οδηγών να μην κάνουν τα λεωφορεία να περνάνε με υπερβολική καθυστέρηση, γιατί ο ιδρώτας σου έχει ενοχλητικά πλέον μουσκέψει τα ρούχα σου και τη σκέψη σου..

Πίσω από ένα σταθμευμένο αυτοκίνητο στην οδό Οδυσσέως, ακούς ξάφνου χαρούμενες φωνές.

» Κοίτα, κοίτα!!» , ακούς μια ενθουσιώδη παιδική φωνή, μάλλον αγορίστικη.
Είχες μαντέψει σωστά. ‘Ενα αγοράκι, περίπου έξη ή επτά χρόνων, προβάλλει μπρος στο καπώ του αμαξιού. Είναι ξανθό και στρογγυλοπρόσωπο, και φοράει σορτσάκι με τιράντες, που παραπέμπει σε εικόνες από άλλες εποχές. Το ακολουθεί ένα κοριτσάκι, στρογγυλοπρόσωπο και αυτό, αλλά καστανό στα μαλλιά. Οπωσδήποτε η αδελφή του. ‘Εχουν και τα δυο γουρλώσει όλο χαρά και περιέργεια τα μάτια τους και παρακολουθούν έναν μεγαλόσωμο γάτο, που πηγαίνει ήρεμος τη βόλτα του στο πεζοδρόμιο.

«Γάτα….γατούλιι….»…..φωνάζει το αγοράκι, με μια προφορά που παραπέμπει σε παιδί που άλλη γλώσσα ακούει μέσα στο σπίτι, ενώ από εκεί έξω έχει μάθει τα ελληνικά.
Ακολουθούν ενεργητικά το γάτο, σαν να είναι αυτό το ζωντανό το πιο θαυμαστό δημιούργημα. Εκείνος, μένει ατάραχος και νωθρός στις κινήσεις του. Τα πρόσωπά τους λάμπουν από το επίτευγμα της ανακάλυψης αυτού του εντυπωσιακού γάτου με τη χοντρή ουρά.

Τα κοιτάω τα παιδιά με συμπάθεια και πάω να κοντοσταθώ, αλλά πιάνω το καχύποπτο και αγριεμένο βλέμμα της μάνας τους, μάλλον, που κάθεται στο ρείθρο και μου μεταδίδει το νόημα ότι η τρυφερότητά μου δεν της είναι ευπρόσδεκτη. Ποιός ξέρει τί έχουν δει στη ζωή της τα μάτια της και δεν με γουστάρει καθόλου. Προσπερνάω λοιπόν χωρίς δεύτερη σκέψη.
Το αγοράκι πολύ φευγαλέα μου ρίχνει ένα διερευνητικό βλέμμα. Μετά συνεχίζει να αφοσιώνεται με όλο το νου του στην παρατήρηση του αιλουροειδούς. Δεν το απασχολεί
( ακόμα) από ποιά χώρα ήλθαν οι γονείς του, σε ποιά χώρα είναι, σε ποιό μέρος της χώρας αυτής, πού μένουν, αν έχουν αύριο να φάνε, σε ποιό χρώμα φυλής ανήκουν αυτοί ή οι γείτονές τους. Η πραγματικότητα της στιγμής έχει τέσσερα πόδια και μαλακό κίτρινο τρίχωμα.

Σε λίγα δευτερόλεπτα αυτή η σκηνή είναι ήδη παρελθόν. Φθάνω στη στάση και περιμένω υπομονετικά το επόμενο λεωφορείο που θα περάσει για Περιστέρι.

Advertisements

Single Post Navigation

20 thoughts on “Τα παιδιά στο Μεταξουργείο θαυμάζουνε τις γάτες….

  1. Πολύ ωραίο κειμενάκι,μπράβο!!Ολοζώντανο γεμάτο εικόνες!!Μου άρεσε πολύ.One of your best!!!!

  2. Ακάντεμυ, σε ευχαριστώ πολύ :-))Κοίτα πιο κάτω αν θες τα πρόσφατα κείμενά μου,το "μια τοσο τωρινή φιγούρα" και το "τερέτισμα καλοκαιριού"……θα σ αρέσουν πιστεύω….'Αντε, καλές υπόλοιπες διακοπές και καλή σινεφιλική σεζόν να έχουμε :-))

  3. Γεια σου Ειρήνη,τι ωραίο περιστατικό μας μετέφερες. Γνώρισα μια γωνιά της πόλης σου με ένα τόσο γλυκό καθημερινό συμβάν και όμως τόσο ασυνήθιστο να μνημονευθεί με τον τρόπο που το έκανες. Καλό ξημέρωμα να έχεις!

  4. εξαιρετικη περιγραφη !! καλημερα!!

  5. @Μαριάνα : ναι, πίσω από την περιγραφή των εικόων και το γεγονός της στιγμής…..θέλω πολλά να πω!!…..χαίρομαι που σου άρεσε, καλή συνέχεια στο Μπερλίν!@Αγγελική : καλημέρα καλή μου, και γω πολύ νωρίς έχω ξυπνήσει σήμερα και με καλημερίζει το σχόλιό σου :-)))

  6. Το κείμενό σου Ειρήνη αφήνει μια πίκρα στην άκρη των χειλιών κι ένα μελαγχολικό μειδίαμα,. Έχουν μεσολαβήσει τόσα πολλά από τον Ιάσωνα και τον Οδυσσέα ως την απομόνωση και τον μαρασμό. Κι είναι αλήθεια πως μόνο στις μεγαλουπόλεις, όταν τις φωτίζει από παντού ο καλοκαιρινός ήλιος, τις καίει ανελέητα η αυγουστιάτικη ζέστη και στέκονται απογυμνωμένες απ τα πλήθη τους, μόνο εκεί και τότε αντιλαμβάνεται κανείς την ποιότητα του πολιτισμού μας.

  7. Λένα μου καλημέρα αυγουστιάτικη από Αθήνα…..ναι, όπως το συνέλαβες είναι, πίσω από τις γραμμές του κειμένου και ανάλογα με την παράγραφο, υπάρχει ειρωνεία, πίκρα, μελαγχολία αλλά και τρυφερότητα που αντιστέκεται……

  8. Σ' αυτήν την "τρυφερότητα που αντιστέκεται" θα μείνω εγώ…Γνώριμες εικόνες, από ένα "κέντρο" της πρωτεύουσας που αλλάζει τα τελευταία χρόνια με ταχύτητα, μα πάντα θα υπάρχουν παιδιά να θαυμάζουν μια όμορφη γάτα:)Καλημέρα Ειρήνη μου -πανέμορφες οι εικόνες σου!

  9. καλημέρα Νατάσσα <3<3<3

  10. Και από δω να πω την καλη μου κουβέντα για την ευαίσθητη, σχεδόν ευθραυστη ματιά σου…Μπονζουρ σερί..

  11. To Prosopa ειναι η Ριτσα μασουρα, ενταξει;

  12. συγκινηθηκα φιλεναδα αληθεια στο λεω υπαρχει μια τετοια παραστατικοτητα στο κειμενο σου που ηταν σαν να εβλεπα μπροστα μου οτι περιγραφεις……σκεφτομαι λοιπον οτι η παιδικη ματια και ευαισθησια δεν γνωριζει ουτε συνορα ουτε καταγωγες…….κριμα που εμεις ολο αυτο το χανουμε μεγαλωνοντας και κανουμε κομματακια τον κοσμο μεσα και εξω απο μας για να τον κατανοησουμε….στις τελευταιες διακοπες ο γιος μου δεν ειχε κανενα προβλημα συνεννοησης με Γερμανακια και Γαλακια δεν χρειαζοταν…….απλα επαιζανφιλια και συνεχισε …..please

  13. @Ρίτσα : μπονσουάρ σερί!!Φυσικά και καταλαβαίνω αμέσως ποιά είναι το 'Πρόσωπα'…η Ρίτσα της καρδιάς μας!!ευχαριστώ που με παρακολουθείς και με ενθαρρύνεις πάντα με τη γνώμη σου!!

  14. @Αννυ : άνθρωποι με ανοιχτές τις αισθήσεις μας στη ζωή και στους ανθρώπους συγκινούμαστε από τις ίδιες εικόνες…….σε ευχαριστώ καλή μου!!!

  15. Πολύ όμορφο το αφήγημά σας, ατμοσφαιρικό, τρυφερό και ρεαλιστικό συνάμα. Με όλο το θάρρος το ανεβάζω κι εγώ στο δικό μου το site, σε… συγγενές άρθρο:www.gatalexiko.gr/verbsDetails.asp?id=507

  16. Ενδιαφέρουσα η σύνδεση των δυο αναρτήσεων….ευχαριστώ :-))

  17. Είχα υποσχεθεί ότι θα σου έγραφα την γνώμη μου για τα κείμενα σου…βρίσκω καταρχάς πως η γραφή σου εξελίσσεται, γίνεσαι πιο μεταδοτική ας πούμε…προσωπικά όταν διαβάζω τέτοια κείμενα μένω με την αίσθηση…και αυτή είναι τρυφερή, ευαίσθητη και μεταδίδει μια βαθύτερη αίσθηση της ζωής!Θα επανέλθω…όταν και αν δροσίσει αργότερα!ΑΦιλιά! :)

  18. Μέσα από ένα απλό περιστατικό ήθελα "πολλά" να μεταδόσω, υπογείως και πλαγίως. Αυτή είναι η ζωή στο κέντρο της Αθήνας. Χαρά μου ήταν που όντως αισθάνθηκα ότι "περάσανε" και τα μοιράστηκα με αρκετό κόσμο…φιλιάαα….

  19. Πολλά μπράβο σου Irini Vergopoulou. Είσαι συγγραφέας, μυθηστοριογράφος ή χρονογράφος? Πολύ εντυπωσιακό. Αμα συγκεντρώσεις πολλά τέτοια κείμενα θα εκδόσεις βιβλίο και θα έχει επιτυχία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: