Ειρήνη Βεργοπούλου

«Antea»

Ανθή,

ήθελα να σου πώ,

όλα πάνω σου είναι τελικά απατηλά,

η   έφηβη αλαζονεία σου κρύβει τη θλίψη ενός φαγιούμ,

και το τεράστιο χρυσό μεταξένιο μαντό σου ,

σκληραίνει στο κορμί σου

σαν λίθινο τείχος.

Το ένα χέρι σου μας στέλνει   προς τα   νεανικά  σου σπλάχνα,

που ίσως πετρώσαν στο προσήκον καθήκον και βαλσαμώθηκαν νωρίς,

(  απλά  μια  εικασία  δύναμαι  να  κάνω  )

και   μας  τονίζουν   εσκεμμένα εδώ

πως  μπορούν  και  ακλόνητα σε ερωτικές ταραχές  να  σταθούν.

Ενώ το άλλο   βαστά σκληρά  ,μα   θεατρικώς αδελφικά,

τη μουσούδα τής σκοτωμένης αλεπούς,

πνίγοντας έτσι το ειρωνικό της γέλιο.

‘Ενας μαστός σου διαφαίνεται   επίσης,

στη διχάλα της καρδιάς
στρογγυλός ,

υποσχόμενος πολλά,

αλλά το γάλα της αγάπης   ( απειλείς  προς  το  μέλλον)

πως  δεν  τό  δωσες θαρρώ και δεν το πήρες.

 

 

Τεράστιοι οι βολβοί των ματιών σου, τάζουνε τον πόθο και τον πλούτο,

μα τραχύτατο    στις  άκρες το στόμα, πίσω από τα υγρά χείλη,

σιωπά και αποσιωπά.

Πέντε αιώνες κιόλας,

και είσαι τόσον καιρό ανέφικτη,

και νεκρή.

*    Πώς  είδα  την   Image  «Antea»   του  Parmigianino,  1503-1540.

Advertisements

Single Post Navigation

4 thoughts on “«Antea»

  1. Eirinaki mou ti iperoxo poiima egrapses! Bravo vre koritsi…
    Kai gia to talendo kai gia ti fadasia, megalo doro na vlepeis piso kai pera apo mia eikona. Kalimeres!

  2. Αστέρω μου σε ευχαριστώ πάρα πολύ, από καρδιάς, για τα καλά σου λόγια,

    είναι πολύς καιρός που κλωθογυρίζει στο μυαλό μου , να γράψω τις ιστορίες που ‘βλέπω’ πίσω από τα κλασικά πορτραίτα, που αγαπώ πολύ,

    θα το συνεχίσω……..και για την αγάπη των φίλων μου,

    πάρα πολλά φιλιά σου στέλνω και καλημέρα ;-))))

  3. Το βλέμμα σου Ειρήνη μου, διεισδυτικό και δεν της αφήνεις κανένα περιθώριο να ξεφύγει… και το κείμενο εξαιρετικό (όπως πάντα)…
    Αυτό που προσωπικά μ’ εντυπωσίασε, είναι πως με γάντι κρατάει το κεφάλι του ζώου στην άκρη της γούνας της (μάλλον βιζόν)…
    Χμ! ενδιαφέρον για μια έφηβη, εκείνης της εποχής, μήπως ήταν μικροπαντρεμένη, πάντως η ιδέα να κρατάει το κεφάλι βαλσαμωμένου ζώου δεν φαίνεται να της πολυαρέσει…τι εποχές! ;-)
    Χαίρομαι που επανέρχεσαι και βρίσκω εξαιρετική την ιδέα σου να γράφεις, τι «βλέπεις» πίσω από τα πορτραίτα!
    Τον πίνακα δεν τον γνώριζα…

    ΑΦιλιά με μια δυνατή καλημέρα! :))))))))))))))

  4. καλημέρα Στεφανία μου,

    με συναρπάζουν τα κλασικά πορτραίτα, και μου ‘αφηγούνται’ ιστορίες….θα συνεχίσω, γιατί μαζεύτηκαν πολλά στο κεφάλι μου και αγωνιούν να εκφραστούν!

    καλημέρα καλή μου!!

    ( και εγώ δεν ήξερα τον πίνακα, και είναι και αρκετά παλιός…..)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s