Ειρήνη Βεργοπούλου

Μασκοφόροι.

Image

Δεν   το  έχω  πει;  Μαθαίνω  να  βλέπω.  Ναι, αρχίζω. Ακόμα  δεν  τα  καταφέρνω. Ωστόσο  θέλω  να  εκμεταλλευτώ  τον  καιρό  μου.

Να  μην  καταλάβω  λόγου  χάρη  ποτέ,  πόσα  πρόσωπα  υπάρχουν.  Υπάρχουν  πλήθος  άνθρωποι,  αλλά  ακόμα  περισσότερα  πρόσωπα,  αφού  ο καθένας  έχει  πολλά.

Υπάρχουν    άνθρωποι  που  φορούν  χρόνια  ένα  πρόσωπο,  φυσικά  φθείρεται,  λερώνει,  ξεσχίζεται  στις  πτυχές,  φαρδαίνει  σαν  τα  γάντια  που  φόρεσε κανείς  στο ταξίδι.

Είναι  οικονόμοι,  απλοικοί  άνθρωποι,  δεν  το  αλλάζουν,  δεν  το  καθαρίζουν  καθόλου.  Είναι  αρκετά  καλό,  ισχυρίζονται,  και  ποιός  μπορεί  να  τους  αποδείξει  το  εναντίον;  Τώρα  ερωτάται  βέβαια,  αφού  έχουν  πολλά  πρόσωπα,  τί  να  τα   κάνουν  τ ‘ άλλα;  Τα  φυλάνε.  Τα  παιδιά  τους  θα  τα  φορέσουν.  Αλλά  συμβαίνει    να  βγαίνουν  έξω  και  οι  σκύλοι  τους  μ ‘  αυτά.  Και  γιατί  όχι;  Το  πρόσωπο  είναι  πρόσωπο.

‘Αλλοι  φορούν  τα  πρόσωπά  τους  με  δυσοίωνη  γρηγοράδα,  το  ένα  ύστερα  από  το  άλλο,  και  τα  χαλάνε.

Νομίζουν  στην  αρχή,  πως  θα  έχουν  για  πάντα  πρόσωπα,  αλλά  μόλις  είναι  σαράντα  :  και  ιδού  το  τελευταίο. Αυτό  έχει  φυσικά  την  τραγικότητά  του.  Δεν  είναι  συνηθισμένοι  να προφυλάνε  πρόσωπα,,  το  τελευταίο  τους  χάλασε  σε  οκτώ  μέρες,  απέκτησε  τρύπες,  σε  πολλές  μεριές  είναι  λεπτό  σαν  χαρτί,  κ ύστερα  προβάλλει  πότε  -πότε  το υπόστρωμα,  το  μη -πρόσωπο,  και  μ’  αυτό  τριγυρίζουν.

 

(  Απόσπασμα από  τις  ‘Σημειώσεις  του  Μάλτε  Λάουριτς Μπρίγκε’,  του  Ράινερ  Μαρία  Λίλκε,  1910.

Μετάφραση  Δ.Κ. Μπέσκου,  έκδοση  ελληνική  εκδόσεις  ‘Γαλαξία’,   1965 )

 

*  πίνακας  :  του  σύγχρονου  Πολωνού  εικονογράφου  Igor  Morski    (  1960)

Ανακάλυψα  την  έκδοση,  αυτό  το  καλοκαίρι , στη  βιβλιοθήκη  του  πατέρα  μου,  και καταδύθηκα  στον   εγκέφαλο  του  Ρίλκε.  Δεκαετίες  μετά,  το  μικρό  βιβλιαράκι,  το  γέμισα  υπογραμμίσεις.

Advertisements

Single Post Navigation

3 thoughts on “Μασκοφόροι.

  1. Ο εξαιρετικά αγαπητός Rilke καλά μας τα «είπε» πάλι!
    Είναι δύσκολο να είσαι αυτός που είσαι…

  2. Απέλαυσα εξαιρετικά την ανάγνωση του συγκεκριμένου βιβλίου Στεφανία μου. ‘Ενα ακόμα διαμάντι από τις συλλογές του πατέρα μου. Φιλιά!!

  3. Rilke και όχι Λίλκε… κάπου μπερδεύτηκα!…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: