Ειρήνη Βεργοπούλου

Και η ψυχή, τόσο συχνά, κοκαλώνει.

1418808819722

Η ψυχή της ανθρωπότητας, είναι νεκρή, όσο επικρατεί η απανθρωπιά και η κτηνωδία, παρά την επίφαση ειρήνης περιστασιακά και τοπικά. Η ομαδική δολοφονία των 145 ανθρώπων, κυρίως παιδιών, σε σχολείο του Πακιστάν, παγώνει το αίμα του εχέφρονος ανθρώπου, αλλά δυστυχώς δεν εκπλήσσει. Η μέρα είναι από το πρωί παγωμένη, κυριολεκτικά και επί της ουσίας, γιατί τίποτα δεν πρέπει να μας είναι ξένο, ή μακρινό. Περπατώντας το πρωί, είδα χάμω ετούτο το δύστυχο περιστέρι. Είχε μάλλον λίγο πριν πεθάνει, γιατί ήταν ‘φρέσκα’ κοκαλωμένο, άψυχο, και τέλεια σχεδιασμένο, σαν διακοσμητικό από πορσελάνη. Ράγισε η καρδιά μου, γιατί με παρέπεμψε στη δυστυχία, και τους πολέμους, ανά την υφήλιο.

Advertisements

Single Post Navigation

2 thoughts on “Και η ψυχή, τόσο συχνά, κοκαλώνει.

  1. Μήπως απ’ τη ραγισμένη καρδιά, περνάει και πιο εύκολα το φως;
    Καλημέρα Ειρήνη!

  2. καλημέρα αγαπημένη μου Στεφανία, όλα τα καλά για το πσκ σου εύχομαι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: