Ειρήνη Βεργοπούλου

Archive for the category “Βιντεο κλιπς υποκειμενικώς”

Army Dreamers

dimart

1

Αυτό δεν είναι τραγούδι #920
Dj της ημέρας, η Ειρήνη Βεργοπούλου

Ανασκαφή στα οικογενειακά κιτάπια με τα LPs.

Ένας  δίσκος βινυλίου, με την ημερομηνία 7-4-87 γραμμένη με κόκκινο στυλό στο πάνω δεξί μέρος του οπισθόφυλλου: προφανώς η ημερομηνία αγοράς του.

Οι τίτλοι των αγγλόφωνων τραγουδιών στα αριστερά, γραμμένοι με ελληνικά γράμματα, λεπτομέρεια που μοιάζει τώρα πολύ αστεία. Θα το έλεγες στη σημερινή εποχή και «τρολιά». Όμως δεν είναι αρχαία τρολιά  [*κατά το «αρχαία σκουριά»], αλλά συμμόρφωση ίσως με κάποιους βραχύβιους, χαζούς κανονισμούς που για κάποιο φεγγάρι ίσχυσαν για τις ξένες επιγραφές .

Στο εξώφυλλο, μια σε ασπρόμαυρη φωτογραφία αποτυπωμένη γυναικεία μορφή, σε ύφος, καλλονή και έκφραση που μοιάζει έωλη μεταξύ τεσσάρων αιώνων: μια γυναίκα του 16ου, μπροστά στην κάμερα του 20ού.  Πάνω και κάτω από τη φωτογραφία, υπέρτιτλος και υπότιτλος: Kate Bush. The Whole Story.  Δώδεκα κομμάτια, δώδεκα άθλοι ενός είδους ευρωπαϊκής  μουσικής που χαρακτηρίστηκε «μπαρόκ-ποπ», σε καιρούς…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 474 επιπλέον λέξεις

Advertisements

The Heart Asks Pleasure First

dimart

Αυτό δεν είναι τραγούδι #906
Dj της ημέρας, η Ειρήνη Βεργοπούλου

THE HEART asks pleasure first,
And then, excuse from pain;
And then, those little anodynes
That deaden suffering;

And then, to go to sleep;
And then, if it should be
The will of its Inquisitor,
The liberty to die.

Emily Dickinson (1830–86)

Η καρδιά ζητά πρώτα τη χαρά,
Και ύστερα, απαλλαγή από πόνο
Και ύστερα, εκείνα τα μικρά παυσίπονα
Που σκοτώνουν την οδύνη.

Και ύστερα, να πάει να κοιμηθεί
Και ύστερα, αν θα’ ναι έτσι
Το θέλημα του Ιεροεξεταστή της,
Το δικαίωμά της  να πεθάνει.

Απόδοση: Ειρήνη Βεργοπούλου

                [Από την ταινία The Piano, 1993, συνθέτης Michael Nyman, Track no 4]

* * *

Κάθε βράδυ, ένας συνεργάτης ή φίλος του dim/art διαλέγει ένα τραγούδι — ή, μάλλον όχι· αυτό δεν είναι τραγούδι, ή δεν είναι μόνο ένα τραγούδι: είναι μια ιστορία για ένα τραγούδι. Στείλτε μας κι εσείς…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 15 επιπλέον λέξεις

Eleanor Rigby

dimart

eleanor-rigby

Αυτό δεν είναι τραγούδι #858
Dj της ημέρας, η Ειρήνη Βεργοπούλου

Είδα τις προάλλες στο όνειρό μου την ‘Ελινορ Ρίγκμπυ.  Εξακολουθούσε να μαζεύει τα ρύζια που έπεφταν χάμω στους γάμους, στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου, στο Λίβερπουλ. Ακόμα δεν την προσέχει κανείς. Εξάλλου, ήταν πάντα αόρατη. Ο πατήρ Μακένζι την έχει από καιρό ξεχάσει. Αυτός, εκεί που είναι τώρα, μαντάρει ακόμα κάλτσες, και μάλιστα, όλες εκείνες τις τρύπιες από το σαρκασμό του χρόνου  κάλτσες, που τα γεμάτα ευγνωμοσύνη μέλη του ποιμνίου του απιθώνουν τώρα στην νυσταλέα, συγχωρητική αγκαλιά του.

Είδα την ‘Ελινορ, λοιπόν, να πασπαλίζει με αυτό το παλιωμένο, αλλά ζαχαρωμένο από τον ιδρώτα της  περιφρονημένης παλάμης της ρύζι, τα μέρη πάνω από τα οποία εκείνη ήθελε να πετάξει. Την είδα την ώρα που ίπτατο, ενώ το άφηνε δίπλα και μέσα  σε κάδους σκουπιδιών, στις βάσεις των πασάλων των φαναριών, έξω από εκκλησίες στα σκαλοπάτια τους, και παραπέρα, γύρω γύρω…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 162 επιπλέον λέξεις

Για σένα.

I’ve never been wrong
But you’re the only one I trust to
Show me the way, I always hear your voice
And in my dreams I hear you calling my name

What is it about you?
Some kind of light shines from your face
And I can’t turn away

I’m like a prisoner captured by your eyes
I’ve been taken and I’ve been hypnotized
I’m like a prisoner captured by your eyes
I’ve been taken, I’ve been hypnotized

And your eyes say everything
You wanna keep me here forever
I can’t escape, one minute’s so sincere
Then you completely turn against me and I’m afraid

You don’t have to say, you love me
‘Cause if you want me, I’ll stay
‘Cause I can’t turn away

I’m like a prisoner captured by your eyes
I’ve been taken, taken by surprise
I’m like a prisoner captured by your eyes
I’ve been taken and I’ve been hypnotized

I’m like a prisoner captured by your eyes
I’ve been taken, I’ve been taken and I’ve been hypnotized
I’m like a prisoner captured by your eyes
I’ve been taken, I’ve been taken by surprise

‘Υμνος – ‘Επος – Θεϊκό.

Καλοκαίρι
η γαλάζια προκυμαία θα σε φέρει
καλοκαίρι
καρεκλάκια, πετονιές μέσ’ το πανέρι
μες τη βόλτα αυτού του κόσμου που μας ξέρει
καλοκαίρι
πλάι στα μέγαρα, στις τέντες με τ’ αγέρι
καλοκαίρι
με χρυσούς ανεμιστήρες μεταφέρει
την βανίλια με το δίσκο του στο χέρι
την κοψιά μιας προτομής μέσ’ το παρτέρι
καλοκαίρι
μ’ ανοιχτό πουκαμισάκι στα ίδια μέρη

Καλοκαίρι
με μισόκλειστες τις γρίλιες μεσημέρι
καλοκαίρι
καθρεφτάκια και μια θάλασσα που τρέμει
στο ταβάνι και τους γύψους μεσημέρι
καλοκαίρι
με τον κούκο μέσ’ τα πεύκα και στ’ αμπέλι
καλοκαίρι
στόμα υγρό, μικροί λαγώνες, καλοκαίρι
με τη φέτα το καρπούζι στο ‘να χέρι
με φιλιά μισολιωμένα, καλοκαίρι
καλοκαίρι
λίγες φλούδες στης κουζίνας το μαχαίρι

Καλοκαίρι
του σκυμμένου θεριστή του τυφλοχέρη
καλοκαίρι
με βαριά μοτοσικλέτα μες τα σκέλη
τους φακούς του ανάβει μέρα μεσημέρι
καλοκαίρι
όλο πίσσα και κατράμι καλοκαίρι
καλοκαίρι
με τον ρόγχο του air condition μεσημέρι
φαλακροί μέσ’ τις σακούλες μας σαν γέροι
εκεινού με τ’ άσπρο κράνος που μας ξέρει
καλοκαίρι
μια οσμή νεκροθαλάμου, καλοκαίρι

Καλοκαίρι
στην αρχή σαν έγχρωμο έργο στην Ταγγέρη
αλλά εν τέλει
με του κάτω κόσμου το έγκαυμα στο χέρι
την λαχτάρα του στον κόσμο περιφέρει
καλοκαίρι
στον χαμό του οδηγημένο και το ξέρει
καλοκαίρι
τόσο ώριμο που πέφτοντας προσφέρει
μια πλημμύρα των καρπών, στάρι και μέλι
στον σπασμό του το απόλυτο το αστέρι
καλοκαίρι
μες τα κόκκινα της δύσης του ανατέλλει.

Mrs Robinson ( Ενα κείμενό μου για το τραγούδι,από το Dimart)

Mrs Robinson.

Domenica d’agosto (1950) un film di Luciano Emmer

Αναπάντεχο συναπάντημα, στους δρόμους του γιουτιούμπ, στη σαββατιάτικη περιπλάνηση :
» Η Κυριακή του Αυγούστου «, ταινία του ιταλικού νεορεαλισμού του 1950.

Διάφορες ιστορίες ανθρώπων, έναν Αύγουστο στη Ρώμη, και στις αμμουδιές της ‘Οστια.
Και ο Μαστρογιάννι στο ξεκίνημά του. Τόσο ιταλικό, αλλά και τόσο πολύ κοντά σε μας…..υπέροχη η σκηνή στα πρώτα 15 λεπτά με τα ποδήλατα στην παραλία……μήπως τελικά οι άνθρωποι δεν έχουν αλλάξει και πολύ; Καλό ΣΚ ;-)))

Θέλουμε μόνο γοητευτικά μυστικά, αλλιώς μόνο αλήθειες.

Ιάπωνας σκηνοθέτης, σκηνικό Βορείου Αφρικής….απροσδόκητα επίκαιρος συνδυασμός, από την ταινία «Τσάι στη Σαχάρα» του 1991…..

Ανθρώπων έργα….

 

….Και το κόκκαλο έγινε διαστημόπλοιο, αλλά η Γη θυμίζει, είμαστε μόνο φιλοξενούμενοι…..

Θαρσείν χρει, για όλους τους λαούς, και για όλα τα είδη σεισμών.

Το χιόνι μου θύμησε το αριστουργηματικό «Γιόλ»……..

Weapon of choice

 

 

Εννοείται, από εδώ εμπνεύστηκαν στον Αντέννα για το τρέηλερ του «Dancing with the  stars»…

Φοβερός και καρναβαλικός Ντέηβιντ Γκάρετ…με την Πέμπτη του Μπετόβεν.

«I was the one when you needed love….I was the hell that you needed…..»

Μετα την Αρετή, στη Σωφροσύνη, κατά Μέρτενς. Ζητούνται και τα δύο, παγκοσμίως.

Και μια και λέμε για Κουτσοφλέβαρο, ας θυμηθούμε αυτό από τη Νίνα, που διασκεδάζει με τον τίτλο και τους στίχους…επειδή go limp σημαίνει ‘κουτσαίνω’ αλλά και κάτι άλλο υπαινικτικά….

Σαν το παιδί που μπαίνει σιγά στο νερό….

Μπαίνουμε αργά αργά στη νέα εβδομάδα, σαν παιδί που πάει να κολυμπήσει στο κρύο νερό και το συνηθίζει σταδιακά. Μετά, οπωδήποτε, πρέπει να κάνεις τη βουτιά, αλλιώς «δεν λέει». Τερατάκια και δάση στα βαθιά είναι απλά ο καθρέπτης σου.
Σιγκούρ Ρος, σπουδαία μουσική από Ισλανδία.

 

Αφιερωμένο στον αγώνα του αιγυπτιακού λαού…

» Η βροχή είναι χάρη. Η βροχή είναι ο ουρανός που κατεβαίνει στη γη. Χωρίς βροχή, δεν θα υπήρχε ζωή.» Τζων ‘Απντάικ.

Post Navigation

Αρέσει σε %d bloggers: