Ειρήνη Βεργοπούλου

Archive for the category “Ποιήματα σύγχρονων Ελλήνων δημιουργών.”

Νόστος και Άλγος//Nostos and Algos

Γιώργος Χ. Θεοχάρης – Από μνήμης

Πανδοχείο

Όπως εκείνος, που πλημμυρισμένος από συγκίνηση, με λυγμικά δάκρυα στα μάτια και τον κόμπο στο λαιμό, «πολύ…» είπε, «πολύ…», και τίποτε άλλο δεν μπόρεσε να προσθέσει, αφήνοντας έτσι αυτό το επίρρημα μόνο του να εκφράζει το μέγεθος του εσωτερικού του συγκλονισμού.

…και μόνο για τέτοιες στιγμές αξίζει κανείς, αν όχι να γίνει ποιητής, τουλάχιστο να γίνει αναγνώστης της˙ και μόνο για τέτοιες στιγμές αξίζει να υπάρχει η ποίηση, να τις κρυσταλλώσει σε στίχο. Κι αν γράφοντας ποιήματα βότσαλα μνήμης ρίχνουμε/στον σιωπηλό βυθό/του χρόνου κι αν τα ποιήματα δεν είναι τίποτα άλλο παρά ενέχυρα με το οποία δανειζόμαστε ψιχία αιωνιότητας και πάλι η οδυνηρή μας διαδρομή γλυκαίνεται, οι πόνοι μας διαχέονται στις λέξεις, μας δίνουν το άλλο χάδι για να πορευτούμε ακόμα πιο συνειδητοί.

Δεν χρειάζεται να βασιστεί κανείς στους τίτλους των συλλογών και των ποιημάτων του Γ. Χ. Θεοχάρη, ούτε καν στη διάκριση των γραπτών του εδώ σε μνημόσυνα

Δείτε την αρχική δημοσίευση 985 επιπλέον λέξεις

‘Προσγείωση’ ( του Χάρη Μελιτά)

10671246_10152407355402984_8220444596358400542_n

ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗ

Πλύνε τα χέρια
είπε η Πηνελόπη.
Τόσους σκότωσες.

Χ.Μ.

( Από τη συλλογή ‘Αρωμα Σκουριάς,εκδόσεις Μανδραγόρας, 2014).

* πίνακας : Οδυσσέας και Πηνελόπη, Francesco Primaticcio (1563)

[ ‘Ντύνω’ ποιήματα φίλων, με πίνακες από το ψηφιακό μου αρχείο].

‘Athene Noctua’, ( της Αθηνάς Τιτάκη).

10659326_10152406983817984_7351883154347960013_n

Athene Noctua. ( Από τη συλλογή Κατόπιν Αιφνιδιασμού).
Αφαίρεσε την κουκουβάγια απ’το εξώφυλλο.
Κεφάλι, φτερά, πόδια.
‘Αφησε τα δυο τεράστια μάτια της
να κοιτάζουν τα γράμματα.
Την υπόλοιπη την έβαλε πάνω στη σκεπή
να φωλιάζει στα κεραμίδια.
Την υποχρέωσε να φωνάζει δυνατά το ταίρι της
ερωτευμένη μέχρι θανάτου.
Στο αναγνωστικό της πρώτης δημοτικού
ελάχιστα αναφέρονταν
για ζευγαρώματα, ισόβιες δεσμεύσεις
και για κραυγές τρομαχτικές
όσων πτηνών τα μάτια απόμειναν πίσω.

( από τη συλλογή ‘Κατόπιν αιφνιδιασμού’, Μανδραγόρας, 2104)

* εικόνα : ‘Madam Esper’, του ‘Αγγλου εικονογράφου Stephen Mackey

[ ‘Ντύνω’ ποιήματα φίλων με πίνακες από το ψηφιακό μου αρχείο]…

ό,τι καθήλωσε τη σιωπή – από τη συλλογή «Ξηρασίες/ η Πρώτη Μάχη»

ΈΛΕΥΣΙΣ - ένα ταπεινό ενδιαίτημα αθανασίας

20140809-174735.jpg
δεν την διαθέτω την αλήθεια/
άρτυμα/
για τις καραμελωμένες καρδιές μας/
σε αυτή τη θάλασσα συνοχής και υψηλού ιξώδους/
-που είναι η ζωή δίχως το φως σου-
διασχίζω μιαν έρημο για να τη βρω/
προφήτης ενός μη νευτώνειου
ρευστού/
ώσπου τα δεσμά μου ακροβολίζονται σχιστολιθικοί εναερίτες/
στο ακατάπαυστο μεσημέρι/
ο χρόνος λάσπη με χωνεύει/
κι έτσι στην όαση φτάνω στρογυλλός και χνουδάτος
(σαν καρπός)
όμως δίχως στόμα να πιώ, πώς να μεθύσω;/
ό,τι καθήλωσε τη σιωπή σαν πρόκα/
-μια επώαση πολυσχιδής σε ασφυκτικό ζευγάρωμα –
ανατέλλει/
(ίσως τουλάχιστον να φύτρωνα)

photo: Martin Waltz – Berlin – The Spree series – 2014

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Post Navigation

Αρέσει σε %d bloggers: