Ειρήνη Βεργοπούλου

Archive for the category “Φωτογραφίες με σχολιασμό”

GR80s έκθεση : γράφει Ιστορία.

20170125_193345

Το  «σαλονάκι»  της αναπαράστασης ενός σπιτιού του ’80.

Την Τετάρτη 25 Ιανουαρίου άνοιξε τις πύλες της η επί μήνες αναμενόμενη έκθεση-αφιέρωμα στη δεκαετία του 1980, στην Τεχνόπολη στο Γκάζι. Η έκθεση αυτή, που είναι μια σύλληψη των βασικών διοργανωτών και επιμελητών της, καθηγητών Παναγή Παναγιωτόπουλου και Βασίλη Βαμβακά, έχει πλέον τραβήξει επάνω της, και δικαίως, τα «φώτα» των ευρύτερων έντυπων και ψηφιακών Μέσων. Ωστόσο, το εγχείρημα αυτό ήταν υπό εξέλιξη για μήνες και, παρακολουθώντας το εν τη γενέσει του και με προσδοκίες πολλές για την επιτυχία του, αρκετός κόσμος ανταποκριθήκαμε τους μήνες του φθινοπώρου στο κάλεσμα  να προσκομίσουμε προσωπικά μας τεμάχια αναμνήσεων από τα ‘έιτιζ’. ‘Ετσι έχουν τώρα  συλλεχθεί και, με ευρηματικότητα και επιμέλεια τακτοποιηθεί, χιλιάδες αντικείμενα/memorabilia (πια) στο χώρο της Τεχνόπολης. Η αξία της έκθεσης είναι μεγάλη, καθώς πρώτη φορά γίνεται σε τέτοια κλίμακα προσπάθεια συγκέντρωσης , εκτίμησης, ταξινόμησης και παρουσίασης, καθημερινού και αρχειακού υλικού μιας οποιασδήποτε εποχής της μεταπολεμικής Ελλάδας. Ταπεινή μου άποψη ότι το έργο αυτό, που μέχρι τα μέσα Μαρτίου θα περιλαμβάνει και πάρα πολλές παράλληλες εκδηλώσεις και «τραπέζια» συζητήσεων, θα γεννήσει όλο και περισσότερες κουβέντες και αναλύσεις τόσο ως προς το ίδιο αυτό καθ’εαυτό, όσο και ως προς τη μεθοδολογία αξιολόγησης των ιστορικών περιόδων, όσο αυτές είναι ακόμα σχετικά πρόσφατες στη μνήμη.

Η έκθεση, λαμβάνει όπως είπαμε χώρα εντός της Τεχνόπολης και σε σύμπραξη με τον Δήμο Αθήνας, και επιμερίζεται σε δέκα διαφορετικά κτίρια στο εσωτερικό, τα οποία με τη σειρά τους εσωκλείουν δεκαοκτώ διαφορετικές ενότητες. Κάθε ενότητα έχει τους δικούς της επιμελητές, άτομα διακεκριμένα στον τομέα τους που συμπράττουν στα GR80s, ενώ στον επισκέπτη δίδεται με την είσοδο σχετικός χάρτης για να προσανατολιστεί.

Το ιστολόγιο αυτό πήγε και στα εγκαίνια της Τετάρτης, όσο και το απόγευμα της Κυριακής 29 του μήνα, και με χαρά είδαμε πολύ πλήθος να επισκέπτεται το χώρο, περιμένοντας στις ουρές για να μπει μέσα στα θεματικά περίπτερα, και κυρίως στο κτίριο όπου έχει γίνει αναπαράσταση ενός τυπικού διαμερίσματος των 80ς. Ακόμα μεγαλύτερη η χαρά μου, και ο σχεδόν εφηβικός ενθουσιασμός, όταν εντόπισα σε διάφορα σημεία τα αντικείμενα που είχα προσκομίσει και που εκτίθενται σε πολλαπλά θεματολογικά σημεία.

Κάτω:  πλήθος στην ουρά περιμένει μέσα στην παγωνιά την Κυριακή 29 Ιανουαρίου, για να μπει στο περίπτερο όπου έχει αναπαραχθεί ένα διαμέρισμα στο στυλ του ’80.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Κάτω :  ένα αυθεντικό πράσινο λεωφορείο της κλασικής γραμμής Σύνταγμα-Πειραιάς, κλέβει τις εντυπώσεις.

Κάτω:   μερικά από τα χιλιάδες χαρακτηριστικά αντικείμενα του ’80 που εκτίθενται.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Τα προγράμματα κινηματογράφων που είχα κρατήσει.

Κάτω : το Lifestyle  της εποχής.

Κάτω :  Ιδεολογία και κοινωνία.

Κάτω:  πολύ ωραία δουλειά στο περίπτερο για τη Βιβλιοθήκη του ’80.

Στη βραδιά των εγκαινίων, απολαμβάνουμε στο τέλος μια «σεράνο» εποχής, στην καφετέρια της Τεχνόπολης.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Τα ερείπια του κόσμου.

1748

 

Μια επεξεργασία πάνω σε αυθεντική φωτογραφία από το Αλέπο της Συρίας, από τον Σύριο καλλιτέχνη Μουσταφά Γιακούμπ, πρόσφυγα που ζει τώρα στη Γερμανία. Η εικόνα αυτή συμμετέχει στο τρέχον πρότζεκτ του Βρετανικού Ερυθρού Σταυρού, για την δημιουργία ‘καρτ-ποστάλ’ με αφορμή τη συμπλήρωση πέντε χρόνων από την έναρξη της μεγάλης ανθρωπιστικής κρίσης.

Κάτω :  η αρχική φωτό.

 

article-2313971-0396B43D00000514-116_638x382

Συνάντηση.

Εχθές το πρωί, στο Περιστέρι. Τα γλυπτά της σύνθεσης του Ευάγγελου Μουστάκα ‘Συνάντηση’, ρουφούσαν τον πολύτιμο ήλιο. Οι έμψυχοι οσμώνονταν με το σύνολο. Η κοπέλα από μέταλλο πάνω στη ρόδα, η ‘Εποχούμενη’ κατά τον δημιουργό, έχει κοκαλώσει γλυκά, ισορροπεί πάνω στη μπάρα του χρόνου με καπρίτσιο, ενώ το φουλάρι της ανεμίζει σκανδαλιστικά κόντρα στο δικό μας αέναα κινούμενο άγχος. ‘Ηθελα να προσφέρω σε ‘όλους’ ένα καφέ.

 

 

20160114_112745

Κάθε μέρα μια ζωή λοιπόν.

 

oliversacks_onthemove6

Καλή χρονιά!

 

‘ Ξεκίνα αμέσως να ζεις, και μέτρα την κάθε μέρα σαν μια ξέχωρη ζωή’

Σενέκας.

* φωτό : Ο Ρόμπιν Γουίλιαμς, στα γυρίσματα της ταινίας ‘Ξυπνήματα’, το 1990, μαζί με τον νευρολόγο ‘Ολιβερ Σκας, τον οποίο υποδυόταν στην ταινία.

‘Οχημα.

4279b386c212bbbba814a8ae75729bec

Και όμως, η αγάπη είναι το όχημα,
και όχι το κορμί που λιώνει στις ράγες.

* φωτό : η Keira Knightley ως ‘Αννα Καρένινα (2012 φιλμ)

Με έναν εγκέφαλο/κάμερα, να τολμάς να αποτυπώνεις τα πάντα.

231745dd62986ff7c33dacdb6ce7461a

Γιατί τη ζωή πρέπει να την τρώς με τα μάτια και με το κουτάλι

*φωτό :Ο Σέρτζιο Λεόνε κινηματογραφεί το «Κάποτε στη Δύση», το 1968.

Ζήσε το μύθο του Σίσυφου στην Ελλάδα…..

1e6ea5b4615bb9e521a42a3ad5ba88f6

* φωτό : ο Αλμπέρ Καμύ και ο εκδότης του Μισέλ Γκαλιμάρ, στην Ελλάδα, το 1958.

Με θωρείς πώς σε θωρώ;

0920f2176663919f04e8392e2d4218ba

Με θωρείς πώς σε θωρώ;
Αυτά τα πουά,
που πάνω στις άλλες άκακα είναι,
πάνω σε μένα είναι καρφιά, ε;

* φωτό : Μπέτυ Ντέηβις, στα 30ς.

[ ‘Εσω έτοιμη. Να ‘μην μετανιώσεις για τίποτα’ στο εγγύς μέλλον]

*   Η Εντίθ Πιαφ σε Παριζιάνικο καφέ τη δεκαετία του ’30.

France: Paris, Montmartre 1936

France: Paris, Montmartre 1936

Και η ψυχή, τόσο συχνά, κοκαλώνει.

1418808819722

Η ψυχή της ανθρωπότητας, είναι νεκρή, όσο επικρατεί η απανθρωπιά και η κτηνωδία, παρά την επίφαση ειρήνης περιστασιακά και τοπικά. Η ομαδική δολοφονία των 145 ανθρώπων, κυρίως παιδιών, σε σχολείο του Πακιστάν, παγώνει το αίμα του εχέφρονος ανθρώπου, αλλά δυστυχώς δεν εκπλήσσει. Η μέρα είναι από το πρωί παγωμένη, κυριολεκτικά και επί της ουσίας, γιατί τίποτα δεν πρέπει να μας είναι ξένο, ή μακρινό. Περπατώντας το πρωί, είδα χάμω ετούτο το δύστυχο περιστέρι. Είχε μάλλον λίγο πριν πεθάνει, γιατί ήταν ‘φρέσκα’ κοκαλωμένο, άψυχο, και τέλεια σχεδιασμένο, σαν διακοσμητικό από πορσελάνη. Ράγισε η καρδιά μου, γιατί με παρέπεμψε στη δυστυχία, και τους πολέμους, ανά την υφήλιο.

Αποδομώ, αποδομείς.

Να μην παραλείψω και σήμερα να με αποδομήσω.

10153066_10152468312087984_3900526961858843900_n
* φωτοσοπ : Πάμπλο.

Σφίγγες ομπρέλες

1010409_10152458953007984_2880313173523490488_n

Γιαπωνέζικα ιδεογράμματα στη σειρά, οι σφίγγες ομπρέλες.
Κάπου οδηγούν, κάτι υπονοούν, αινίγματα καλύπτουν.

* φωτό : André Kertész | Rainy Day, Tokyo, 196

Να μας λείπουν οι κενταυρομαχίες.

1782178_10152453310927984_6705994457397323588_n

Να μας λείπουν οι κενταυρομαχίες και τα μεγάλα πάθη.
Μια χαρά είμαστε μέσα στα κουστουμάκια μας.
Οι ομπρέλες σφιχτές, και τα παλτά, κομψά οχυρά.

* φωτό : Ρομπέρ Ντουανώ, κάποιοι μπροστά στο μνημείο Le Combat du Centaure, του Custav Crauck (1827-1905).

Και στους δυο μας δόθηκε ζωή να μαλάξουμε. Τα δικά μου χέρια στάθηκαν πιο τυχερά, σαν του γλύπτη.

0ebd2a4fe4b13cb837f70ab796eafd2a

* εικόνα : Γυναίκα άρρωστη από λέπρα, με τη νοσοκόμα της, στο νοσοκομείο των χανσενικών στο Κάρβιλ, 1990. Φωτό της Μαίρη ‘Ελεν Μαρκ, από το Pinterest.

…….Καθρέπτες…..

mirror

» Les miroirs feraient bien de réfléchir un peu avant de renvoyer les images»

( Οι καθρέπτες καλά θα κάνουν να το σκεφτούν καλά πριν αντανακλάσουν τις εικόνες )

Jean Cocteau, ‘Essai de critique indirecte’, 1932.

* εικόνα: καθρέπτης Αιγυπτιακός, με χερούλι σε σχήμα νεαρής γυναίκας,

18η δυναστεία, 1550-1390 π.Χ.

Μητροπολιτικό Μουσείο Νέας Υόρκης.

Γιατί και πώς, Περσείδες.

10448240_10152296688587984_25503016902647177_n

Κάθε 133 χρόνια περνάει κοντά στη Γη ο κομήτης Swift-Tuttle ( από τα ονόματα δυο διαφορετικών αστρονόμων που τον παρατήρησαν ταυτόχρονα τον Αύγουστο του 1862 ) .
Ακολουθεί επί χιλιετίες μια συγκεκριμένη -τεράστια- τροχιά. Αναφορές για αυτόν υπάρχουν εδώ και 2000 χρόνια τουλάχιστον. Στο πέρασμά του από αυτήν την τροχιά, έχει αφήσει όλους αυτούς τους αιώνες , δισεκατομμύρια σώματα και σωματίδια πίσω του, που ‘επιπλέουν’ στο διάστημα, εντός αυτής της πελώριας σε ακτίνα τροχιάς. Μια φορά το χρόνο, στις 10 Αυγούστου περίπου, η Γη, ακολουθώντας τη δική της πορεία, περνά και ‘τέμνει’ το νεφέλωμα αυτό, των υπολειμμάτων του κομήτη, που αιωρούνται στο σύμπαν. Η επαφή των σωματιδίων με την ατμόσφαιρα του πλανήτη μας, τα κάνει να καίγονται , έτσι στο μάτι μας μοιάζουν σαν να λαμπυρίζουν. Το σημείο της οπτικής γωνίας από όπου τα βλέπουμε,
( και μόνο από το βόρειο ημισφαίριο ) μοιάζει να ξεπροβάλλει από τον αστερισμό του Περσέα, και έτσι ονομάστηκαν Περσείδες. Παρόμοιες τροχιές
και ‘βροχές’ , σημειώνονται στη διάρκεια του χρόνου και από άλλους μετεωρίτες, με τον ίδιο τρόπο.

* φωτό : Σχεδιάγραμμα του 1872. [ από τη Wiki ]

Post Navigation